Ryszard "Dołek" Dołomisiewicz

inne start2Ryszard Dołomisiewicz to postać niezwykle popularna i zasłużona dla bydgoskiego sportu żużlowego, dlatego tym bardziej warto przybliżyć postać tego utalentowanego żużlowca, który urodził się w Tarnogrodzie 2 stycznia 1966 roku. 

 



Droga popularnego „Dołka” do sławy i wyników nie była usłana różami, głównie ze względu na czasy, które młodym zawodnikom nie dawały zbyt wielu możliwości na większy rozwój. Postawa Ryszarda Dołomisiewicza zasługuje na szczególną uwagę, ze względu, że jest to jedyny zawodnik Polonii Bydgoszcz, który reprezentował ją przez cały okres swojej sportowej kariery.

Pierwsze kroki, jak każdy przyszły żużlowiec skierował ku lokalnej szkółce żużlowej, którą w 1980 roku prowadzili Stanisław Witkowski i Mieczysław Połukard. Początki nie były zbyt kolorowe, gdyż młodzi adepci żużla mieli do dyspozycji tylko jeden motocykl i kombinezon. Dodatkowo większość czasów poświęcali na sprzątanie i czyszczenie motocykli kolegów, warsztatu czy też podglądania żużlowej kuchni. Dołomisiewicz, jednak uparcie dążył do celu jakim było zdobycie licencji, którą uzyskał dwa lata po wstąpieniu do szkółki. Tuż po owym fakcie przyszedł czas debiutu na torze w Toruniu podczas czwórmeczu młodzieżowego, w którym startowały drużyny z Gdańska, Grudziądza, Gniezna i Bydgoszczy. „Dołek” w swoich pierwszych poczynaniach na torze nie zawsze zdobywał zadowalające zdobycze punktowe, dużo częściej „spotykał się z nawierzchnią toru”, jednak to nie zraziło go do dalszego uprawiania czarnego sportu. Wkrótce w życie wszedł przepis o obowiązku jazdy w składzie jednego, a później dwóch juniorów do 21 lat, co niejako in plus wpłynęło na rozwój kariery wychowanka Polonii Bydgoszcz.

W swoim debiutanckim sezonie wystartował w trzech meczach i jednym turnieju towarzyskim w Grudziądzu, gdzie zajął 12 miejsce z 3 punktami. Po długich godzinach spędzonych na treningach oraz przy motocyklach w roku 1983 „Dołek” zaczął na stałe pojawiać się w podstawowym składzie Polonii Bydgoszcz. Rok później było już coraz lepiej, wielu ekspertów do dziś uważa, że był to rok przełomowy w karierze „Polonisty”, bowiem w trzecim sezonie startów udało mu się zdobyć Srebrny oraz Brązowy Kask. Coraz częstszym zjawiskiem były także wysokie zdobycze punktowe, szczególnie pamiętna w meczu z Rzeszowem, w którym to był liderem bydgoszczan zapisując na swoim koncie 12 „oczek”. Jednym z ważniejszych sezonów w karierze Dołomisiewicza bez wątpienia pozostanie rok 1986. Trenerzy już wtedy widzieli w nim jednego z liderów Polonii, co później było również widoczne w ilościach punktów jakie przywoził w czasie całego sezonu, w którym to walnie przyczynił się do zdobycia przez Polonię wicemistrzostwa kraju. W tym samym roku zdobył również Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski, 2. miejsce Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych i ponownie Srebrny Kask.

W kalendarzu startów pojawił się również występ w Indywidualnych Mistrzostwach Świata, w których ostatecznie zajął XI miejsce z 6 punktami na koncie. Przez lata startów „Dołka” nie ominęły kontuzje, które niekiedy uniemożliwiały lub utrudniały starty w rozgrywkach ligowych oraz na arenach światowych, jednakże już doświadczony żużlowiec jakim był wychowanek Polonii nadal utrzymywał formę na wysokim poziomie. W kolejnych latach startów do polskiej ligi dorzucił również występy w lidze rosyjskiej oraz parokrotnie w turniejach towarzyskich w Australii. Kariera „Dołka” zakończyła się wcześniej niż wielu zakładało, głównie z powodu licznych kontuzji, które znacząco osłabiły i przetrzebiły zdrowie lidera Polonii. Starszym kibicom z pewnością w pamięci powinna utkwić kontuzja odniesiona w Rybniku (1991), kiedy to niemal cudem zawodnik uniknął śmierci. Oficjalne odwieszenie kevlaru na kołek miało miejsce tuż po turnieju pożegnalnym w 1993 roku.


Sukcesy Ryszarda Dołomisiewicza

Drużnowe Mistrzostwa Polski
złoto:
srebro: 1986, 1987
brąz: 1988, 1990

Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski
złoto:
srebro: 1986, 1987
brąz:

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski
złoto: 1986
srebro: 1987
brąz:

Mistrzostwa Polski Par Klubowych
złoto: 1990, 1991
srebro:
brąz:

Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych
złoto:
srebro: 1985, 1986, 1987
brąz:

Puchar Polski
złoto:
srebro: 1987, 1988
brąz:

Srebrny Kask
I miejsce: 1984, 1986, 1987
II miejsce:
III miejsce: 1985

Brązowy Kask
I miejsce: 1984
II miejsce: 1985
III miejsce:

Pozostałe turnieje:
1986
- III miejsce w Memoriale Rościsława Słowieckiego w Świętochłowicach

1987
- III miejsce w VI Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych w Bydgoszczy
- II miejsce w XX Memoriale Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego w Częstochowie

1988
- I miejsce w VII Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych w Bydgoszczy
- I miejsce w XXI Memoriale Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego w Częstochowie
- II miejsce w XXXVI Łańcuchu Herbowym Ostrowa Wielkopolskiego

1989
- III miejsce w XII Memoriale Eugeniusza Nazimka w Rzeszowie
- III miejsce w turnieju o Puchar Gazety Lubuskiej w Zielonej Górze

1990
- II miejsce w Turnieju Pożegnalnym Jerzego Rembasa w Gorzowie

1991
- II miejsce w XVIII Memoriale Mariana Rose w Toruniu


źródło: inf.własna

Katarzyna Biskup